
Su testu originale de sa Liturgia est iscritu in latinu, chi resultat, duncas, sa limba de riferimentu.
Su Conciliu Vaticanu II cunsentit de bortare sos testos liturgicos in limba vernacula, a manera de essere prus a curtzu a sa zente.
Sas tradutziones, catalana, castigliana, inglesa, leadas in cunsideru, mantenent sa paraula vernacula. Su testu portughesu traduit cun sa paraula vulgare, ma totus faghent riferimentu a sa limba impreada dae sa gente de sas comunidadse locales. Finas in sa tradutzione nostra in limba sarda amus mantesu fide a su testu originariu latinu. Su testu italianu ebbia traduit limba natzionale (www.vatican.va / www.arqbcn.org).
Cale podet èssere sa resone? A parre nostru est un isseperu politicu. Si cheret inponnere sa limba italiana finas in sa Liturgia, sena dare ispàtziu perunu a sas limbas minoritàrias, chi puru sunt presentes numerosas in su territoriu de s’Istadu italianu.
E bois ite nde pensades?
Antonella Mureddu, Maria Pasqua Pintus, Annalisa Firinu
Nessun commento:
Posta un commento